III pielgrzymka KWC
5 czerwca 2010
Melrose, Ontario
W dniu 5-go czerwca 2010 roku, w Melrose koło London odbyła się trzecia pielgrzymka Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Rozpoczęła ją Msza Święta , którą celebrował ks. Dariusz Lewandowski ze zgromadzenia księży Michalitow, który na codzień jest wikariuszem w parafii Matki Bożej Częstochowskiej Królowej Polski w London. W homilii ks. Dariusz wspomniał księdza Jerzego Popiełuszko, który został następnego dnia błogosławionym, o jego miłości , oddaniu prawdzie i ludziom , oraz o jego wolności , bo tylko człowiek prawdziwie wolny i oddany prawdzie mógł ponieść ofiarę z własnego życia. Nawiązał również do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, do naszej codziennej modlitwy i ofiary, która potrzebna jest także kapłanom, aby i oni mogli przezwyciężać z łaską Boża swoje słabości i zniewolenia.
Podczas Eucharystii, jedna osoba została członkiem KWC.
Po wspólnym posiłku wyruszyliśmy na drogę krzyżową, podczas której po krótkich rozważaniach, każdy mógł poszczególną stacje ofiarować we własnych intencjach.
Iza, w swoim świadectwie wspomniała jak ważna role w jej życiu spełniła i spełnia Krucjata i siłą wspólnoty. Z osoby bardzo cichej i nieśmiałej potrafiła pokonać sama siebie i mimo lęku mieć odwagę, aby dać świadectwo przed grupa młodzieży oraz przed nami. Wspólnota Krucjaty daje jej siłę i odwagę do przyjęcia darów Ducha Świętego, który ja do tego doprowadził i że może stawać sie innym, bardziej wolnym i odważnym człowiekiem, świadczącym nie tylko przed rodzina i znajomymi. Drogę krzyżową zakończyło odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego.
Ostatnim punktem naszej pielgrzymki było czuwanie przy krzyżu KWC. Ponieważ była to pierwsza sobota miesiąca, rozważaliśmy tajemnice chwalebne według slow Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Podczas czuwania, parę osób dzieliło się krótkimi refleksjami, ze warto nie bać sie i mówić o Krucjacie. Dzięki takiemu świadectwu, jedna osoba odnalazła sens własnego życia, że może być potrzebna innym, odnalazła wiarę i wspólnotę. To i inne świadectwa oraz refleksje zwracają szczególna uwagę na siłę, i ważność wspólnoty i jak bardzo ważne i potrzebne są takie spotkania, które dają ludziom moc i siłę, aby pokonywać i poznawać samego siebie, a niejednokrotnie odnaleźć sens własnego życia. Nasze czuwanie zakończył Apel Jasnogórski.
Dziękujemy wszystkim, którzy znaleźli czas, aby wspólnie spędzić ten piękny dzień i mieli odwagę, aby dzielić sie z nami swoimi myślami i refleksjami.
Diakonia Krucjaty Wyzwolenia Człowieka
Danuta i Krzysztof Wojcik
