| Jan Kochanowski | Biblia Tysiąclecia (1965-71) |
|---|---|
| Uwielbiaj duszo moja sławę Pana mego, chwal Boga stworzyciela, tak bardzo dobrego. Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha, Bóg mi rozkoszą serca i weselem ducha. |
Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. |
| Bo mile przyjąć raczył swej sługi pokorę, łaskawym okiem wejrzał na Dawida Córę. Przeto wszystkie narody, co ziemię osiądą, odtąd błogosławioną mnie nazywać będą. |
Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem odtąd błogosławioną zwać mnie będą wszystkie pokolenia, |
| Bo wielkimi darami uczczona od Tego, którego moc przedziwna, święte imię Jego. Którzy się Pana boją, szczęśliwi na wieki, bo z nimi miłosierdzie z rodu w ród daleki. |
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię - a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia zachowuje dla tych, co się Go boją. |
| Na cały świat pokazał moc swych ramion świętych, rozproszył dumne myśli głów pychą nadętych. Wyniosłych złożył z tronu, znikczemnił wielmożne wywyższył, uwielmożnił w pokorę zamożnych. |
On przejawia moc ramienia swego, rozprasza ludzi pyszniących się zamysłami serc swoich. Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. |
| Głodnych nasycił hojnie i dobra spanoszył, bogaczów z niczym puścił i nędznie rozproszył. Przyjął do łaski sługę Izraela cnego, wspomniał nań, użyczył mu miłosierdzia swego. |
Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje - |
| Wypełnił co był przyrzekł niegdyś ojcom naszym, Abrahamowi z potomstwem, Jego wiecznym czasem. |
jak przyobiecał naszym ojcom - na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki. |
| Biblia Poznańska (1974-75) | Biblia Warszawska (1975) |
|---|---|
| Uwielbia dusza moja Pana. I rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. |
Wielbi dusza moja Pana, i rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim, |
| Bo spojrzał na swoją pokorną służebnicę. I odtąd nazywać mnie będą szczęśliwą wszystkie narody. |
bo wejrzał na uniżoność służebnicy swojej. Oto bowiem odtąd błogosławioną zwać mnie będą wszystkie pokolenia. |
| Bo wielkie rzeczy uczynił dla mnie Wszechmocny. Święte jest Jego Imię. A miłosierdzie Jego z pokolenia na pokolenie dla żyjących w bojaźni Bożej. |
Bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, i święte jest imię jego. A miłosierdzie jego z pokolenia w pokolenie nad tymi, którzy się go boją. |
| Okazał moc swojego ramienia. Udaremnił zamysły pysznych. Możnych usunął z tronu, a wywyższył pokornych. |
Okazał moc ramieniem swoim, rozproszył pysznych z zamysłów ich serc, strącił władców z tronów, a wywyższył poniżonych, |
| Potrzebujących obsypał dobrami, a bogaczy odesłał z niczym. Wziął w opiekę swego sługę Izraela, pamiętając o miłosierdziu, |
łaknących nasycił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym. Ujął się za Izraelem, sługą swoim, pomny na miłosierdzie, |
| które obiecał praojcom naszym: Abrahamowi i potomstwu jego na wieki. |
jak powiedział do ojców naszych, do Abrahama i potomstwa jego na wieki. |
| Biblia Warszawsko-Praska (1997) | wg. ks. Mario Galizzi |
|---|---|
| Uwielbia dusza moja Pana i duch mój rozradował się w Bogu, Zbawicielu moim, |
Chcę śpiewać o wielkości Pana, ponieważ On jest Zbawcą i napełnia mnie radościa. |
| bo wejrzał na małość sługi swojej. Oto teraz będą mnie nazywać błogosławioną wszystkie narody. |
On wejrzał na pokorną służebnicę swoją i błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia. |
| Bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny i święte jest imię Jego. Jego miłosierdzie zaś z pokolenia na pokolenie względem tych, którzy się Go boją. |
Wszechmocny uczynił mi wielkie rzeczy, święte jest Jego imię. Jego dobroć rozciąga się z pokolenia na pokolenie, na tych, co się Go boją. |
| Ramieniem swoim moc okazał, rozproszył tych, co się wynosili w swym sercu. Możnych usunął z ich tronów, a pokornych wywyższył. |
On użył wszystkich swych sił, udaremnił zamysły pysznych. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. |
| Głodnych napełnił dobrami, bogaczy zaś z niczym odprawił. Wejrzał na Izraela, swego sługę, przypominając dawne miło-sierdzie swoje, |
Głodnych nasycił dobrami, a bogatych odprawił z pustymi rękami. Pomny na miłosierdzie swoje przybył, by pomóc słudze swemu Izraelowi, |
| jak to powiedział ojcom naszym o Abrahamie i o potomstwie jego na wieki. |
jak przyobiecał naszym ojcom - na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki. |