Ruch "Domowy Kościół"
Ruch "Domowy Kościół" jest częścią ogólniejszego polskiego, posoborowego ruchu odnowy i ewangelizacji pod nazwą Światło-Życie, zwanego popularnie ruchem oazowym, obejmującego dzieci, młodzież szkół średnich, studentów, młodzież pracującą i dorosłych. Wspólnoty rodzinne w ramach tego ruchu, oprócz celów i metod wspólnych dla całego ruchu, posiadają własne cele i metody zmierzające do budowania swoistej duchowości małżeńskiej i rodzinnej streszczającej się w ideale "Domowego Kościoła".
Ruch "Domowy Kościół" to ruch dla małżeństw inspirowany duchowością ks. Franciszka Blachnickiego.
Ruch powstał w 1973 r. Przed rokiem 1976 Ruch był znany pod nazwą "Ruch oazowy", "Ruch Żywego Kościoła". Twórcą oazy, założycielem Ruchu i pierwszym moderatorem krajowym był ks. Franciszek Blachnicki (24 III 1921 - 27 II 1987).
Struktura ruchu jest zgodna ze strukturą Kościoła. Małe grupy, do których należą uczestnicy Ruchu tj. rodziny Domowego Kościoła, zasadniczo tworzą wspólnotę Kościoła w parafii. Rodziny Domowego Kościoła spotykają się w tzw. kręgach (liczących kilka małżeństw) w jednym z ich domów, co miesiąc. Odpowiedzialność za całość Ruchu sprawuje Moderator Generalny Ruchu. Na szczeblu kraju, diecezji i parafii odpowiedzialność pełnią moderatorzy krajowi, diecezjalni i parafialni. Każdy moderator pełni swą posługę wraz z zespołem diakonii. Diakonię moderacji mogą pełnić zarówno osoby świeckie, jak i duchowne.
Kapłani w Ruchu spełniają rolę moderatorów, a nie należących do niego - opiekunów. Spoczywa na nich odpowiedzialność za duchową formacją uczestników Ruchu i eklezjalność wspólnot.
W formacji małżeństw ważne są rekolekcje.
Główne założenia:
- dowartościowanie miłości małżeńskiej
- rodzina jako Kościół domowy
- rodzina jako katechumenat
- rodzina jako wspólnota