PEREGRYNACJA
IKONY ŚWIETEJ RODZINY
- Ikona Świętej Rodziy
- Historia Ikony w Kanadzie
- Preregrynacja a Jubileusz 2000
- Propozycja medytacji
Przed kilku laty przedstawiciele Ruchu Domowego Koscioła uczestniczyli w ogólnoswiatowym spotkaniu Ruchu Equipe Notre Dame. Otrzymali oni wówczas, jako dar dla naszego Ruchu Ikone Świetej Rodziny namalowaną w Jerozolimie. Od tego momentu Ikona stala sie symbolem wpisanym w duchową rzeczywistość rodzin tworzących miedzynarodową wspólnotę Ruchu Domowy Kosciół.
Ikona przedstawia Swietą Rodzine – Kosciół Domowy. Ukazuje Komunie (zjednoczenie) świetych Osób Jezusa, Maryi i Józefa. Równoczesnie jest ona odbiciem życia i symbolem jednosci i miłosci małżenstw i rodzin wpatrujących sie , podążających za wzorem Najświętszej Rodziny z Nazaretu.
Zwróćmy uwagę naś sw. Józefa przygarniającego Maryję. Podanymi sobie rękoma oboje trzymają i obejmują Chrystusa. Chrystus lewą ręke łączy z ich rękoma, zaś prawa, podniesiona do błogosławienstwa wskazuje na Maryje. Te trzy złączone dłonie wyrażają jedność Chrystusa z parą małżenską złączoną sakramentalnym węzłem jedności i miłości małżenskiej, ale rownież i to , że każde z nich z osobna i oboje razem powinni sie trzymać Chrystusa.
<powinni być zjednoczeni z Chrystusem>
Małżonkowie obejmuja Chrystusa. On jest miedzy nimi, z nimi i w nich. On nieustannie uświadamia małżonkom o trwającym dozgonnie sakramentalnym przymierzu chrześcijanskich małżonków.
Uwage naszą zwraca serdeczność i troskliwość z jaka św. Józef obejmuje swoją Małżonkę. Przypomina nam zalecenie św. Pawła: “Mężowie miłujcie żony, bo i Chrystus umiłwal Kosciół i wydał za niego samego siebie” (Ef 4,25). Ikona ta jest obrazem miłosci Chrystusa do Koscioła, której uosobieniem ma być każde małżenstwo.
“Łuk mój kłade na obłoki, aby był znakiem przymierza miedzy Mną z ziemią”(Rdz9,13) mówi Bóg.
W ikonografii łuk czesto oznacza obecnosc Bozą – Przymierze Boga z ludzmi. Łuk łączący i jednoczący Maryję i Józefa, czyli Świętą Rodzinę, mówi nam o Bożym przymierzu z rodziną. Już bowiem w Starym Testamencie czytamy: “…bo małżonkiem Twoim – Swięty Izraela, nazywaja Go Bogiem całej ziemi. Zaiste, jak niewiastę porzucon i zgnebioną na duchu, wezwał cie Jahwe. I jakby do porzuconej żony twojej młodosci mówi Twój Bóg: na krótka chwile porzucilem Ciebie, ale z ogromna miłoscią Cie przygarnę” (Iz 44, 4 – 10)
Nasza Ikona mówi: ‘’Bóg jest Miłoscia…jezeli miłujemy sie wzajemnie Bóg Trwa w nas’’…(1J4,7-8). O takiej wymowie swiadczy fakt, ze srodek koła, którego fragmentem jest ten łuk, znajduje sie w miejscu zetkniecia, przytulenia sie Maryi i Józefa.
Żółty i złoty kolor wiążą się ze światłoscią. Złocisty łuk wyobraża swiatło Boże, jakim sie kierowali w swoim życiu Maryja z Józefem i jakim chrześcijanscy małżonkowie i rodziny nieustannie pragną się kierowac. Żołty kolor nad łukiem jest znakiem swiatła, którym my wszyscy jako uczniowie Chrystusa mamy się kierować. “Wy jesteście światłem świata. Nie zapala się też światła i nie stawia się pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze swiatło przed ludźmi, żeby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”. – mówi Chrystus (Mt 5,14-16)
Ikona przypomina o wymaganiach, jakie pragną podejmować chrześcijanscy małżonkowie przynależący do Domowego Koscioła. Wspólne wyciągniecie rąk ku Chrystusowi, złączenie się z Nim oraz Jego błogosławieństwo i oparcie Jego reki na dłoniach małżoków przypomina o modlitwie małżenskiej i dialogu małżenskim.
O dialogu małżenskim przypominają też czułość i serdeczność w gescie objęcia, przytulenia Maryi i Józefa. Dialog małżenski to czas i miejsce, w którym z miłoscią obejmujemy sprawy drugiego czlowieka, szczególnie tego najblizszego – współmałżonka – i myslimy jak zjednoczyć się bardziej, by być bliżej Boga i siebie, by móc Go razem nieść innym, między innymi tym, z którymi dzielimy sie naszymi osiągnięciami i trudnościami na comiesiecznych spotkaniach kręgu.
To serdeczne objęcie i łączące się dłonie przypominają także o pełnym poszanowaniu swiętości i godności życia, gdy swymi czynami, swym postępowaniem małżonkowie obejmują drugiego człowieka w pełnym zjednoczeniu z nim. Swięta Rodzina w łuku Miłosci Bozej, w przymierzu Bogiem, przypomina o szczególnym czasie uaktywniania przymierza miłosci z każdą rodziną jakim jest czas modlitwy rodzinnej.
Na rękach Maryi i Józefa jest Chrystus – odwieczne Słowo Ojca. W naszych rekach jest Słowo Boże, gdy rozważamy je i wprowadzamy w nasze życie. Oczy Maryi zwrócone na błogosławienstwo Jezusa przypominają nam o modlitwie osobistej.
Jak widzimy nasza ikona zawiera wiele symboli i znaczeń. My wspomnieliśmy zaledwie niektóre z nich. Może więc i w różny sposób przez to bogactwo do nas przemawiać . Jednak na pewno wzywa, Was drodzy małżonkowie: “Przygarniajcie siebie nawzajem, bo i Chrystus przygarniał was – ku chwale Boga” (Rz 15,7): ”Bądźcie wiec i wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski: (Mt5,48)
Kochani ! Chciejmy - -my wszyscy bez wyjątku usłyszeć to wezwanie i z Bożą pomocą realizować je na wszystkich scieżkach naszej codzienności.
- Historia Ikony Świętej Rodziny w Kanadzie.
Przed kilkoma laty, jedna z rodzin należąca do ruchu Domowy Kosciół w Chicago, przekazała kopię Ikony parze odpowiedzialnej za Ruch w Kanadzie.
W maju 1996 r. w Chatham, podczas Oazy Rekolekcyjnej Animatorów Kościoła Domowego st. Ikony Świętej Rodziny została uroczyście przyjęta jako symbol naszego Ruchu w Ameryce Północnej. Od tego momentu Ikona nieodłącznie towarzyszy rekolekcjom oraz spotkaniom formacyjnym i modlitewnym członków naszego Ruchu. Wierne kopie Ikony towarzyszą spotkaniom kręgów i wszystkich małżenstw KD. Równoczesnie maryjna modlitwa Magnifikat przyjęta została jako codzienna modlitwa rodzin naszych wspólnot. Podczas majowego spotkania animatorów Kościoła Domowego dostrzegnięto potrzebę szczególnego przygotowania się na obchody JUBILEUSZU 2000 LECIA NARODZIN CHRYSTUSA NASZEGO PANA I ZBAWICIELA.
Naszym skromnym darem jubileuszowym miało być duchowe odrodzenie i odnowienie życia małżeńskiego na wzór Świętej Rodziny Nazaretaskiej. W czym między innymi miała nam pomóc peregrynacja Ikony nawiedzającej wszystkie rodziny Kościoła Domowego. Bardzo pragnęliśmy umocnienia naszych małżeństw i rodzin na drodze chrześcijańskiego powołania. Uznano, że w zrealizowaniu tego pragnienia pomoże kontemplacja IKONY ukazującej swiętość i moc Bożej Rodziny.
W sierpniu 1996 roku Ikona Świętej Rodziny została przewieziona do Centrum Ruchu w Polsce, w Krościenku nad Dunajcem. Tam , na zakończenie sesji ORAKD, podczas rozesłania animatorów została uroczyście poświęcona oraz powierzona na ręce Barbary Nega rodzinom Ruchu Domowy Kościół w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.
- Peregrynacja Na JUBILEUSZ 2000 CHRZEŚCIJAŃSTWA
Rozpoczęcie peregrynacji Ikony Swietej Rodziny nastąpiło podczas uroczystości Matki Bożej Królowej Polski 3 Maja 1997 r. w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Scarborough, Ontario. Po nawiedzeniu wszystkich rodzin Koscioła Domowego w Kanadzie przewidywane było uroczyste przekazanie IKONY rodzinom naszej wspólnoty w Stanach Zjednoczonych. Zakończenie peregrynacji przewidziane było na 2000rok
- Uwagi praktyczne
- IKONA nawiedzać bedzie rodziny według poszczególnych rejonów, parafii, kregów.
- Uroczystym rozpoczęciem pelegrynacji w rejonach powinna być Msza św. z udziałem możliwie wszystkich rodzin KD danego rejonu w wybranej na ten cel świątyni (po uprzednim omówieniu z duszpasterzami danych parafii).
- Szczegółowy przebieg peregrynacji został opracowany i uzgodniony ze wszystkimi rodzinami danego rejonu oraz kapłanami, opiekunami bądź moderatorami kręgów, oraz przekazany do wiadomsci Pary Centralnej KD
- Planowany czas przebywania IKONY w każdej rodzinie przewidywany - na czas jednego tygodnia.
- Przekazywanie nastepnej rodzinie:
a/podczas Mszy Św. w której uczestniczą możliwie wszystkie rodziny kręgu
b/bezpośrednio w domu: rodzina – rodzinie
- Członkowie rodziny przygotowujacej sie do peregrynacji winni być pojednani z Bogiem (Sakrament Pojednania) i między sobą.
- Na ten szczególny czas, IKONIE przygotowane powinno być szczególne miejsce w domu.
- Do udziału w wieczornych spotkaniach modlitewnych dobrze byłoby gościć kapłanów oraz przyjaciół (niekoniecznie z Kościoła Domowego).
- W czasie nawiedzenia zaleca się wieczory “wyłącznie “ dla małżeństwa (dialog małżeński, modlitwa małżeńska itp.)oraz wyłącznie dla rodziny ( modlitwa rodzinna, dialog małżeński ) z częsciowym udziałem starszych dzieci.
- Proponowane jest jeśli nie wyłączenie to przynajmniej zredukowanie do minimum korzystania z mediów.
- W codziennym spotkaniu ze Świętą Rodziną zawsze powinny się znaleźć: Modlitwa ze Słowem Bożym, modlitwa rożańcowa, modlitwa małżeńska, modlitwa rodzinna, czas osobistej medytacji. Oczywiście zalecane jest korzystanie z posiadanych modlitewników małżeńskich i rodzinnych.
- Proponowany Przebieg Peregrynacji
- Piątek – udział w Eucharystii oraz przyjęcie obrazu. Zaproszenie Jezusa, Maryi, Józefa do swojego życia, małżenstwa i rodziny.
- Sobota – dzień wspólnej modlitwy z możliwiscią udziału przyjaciół
- Niedziela – dzień Dialogu Małżenskiego
- Poniedziałek – tajemnice radosne różanca świętego wpisane w życie naszej rodziny. Dzień Dziecka w rodzinie
- Wtorek – tajemnice bolesne różanca świętego wpisane w życie naszej rodziny. Dzień wynagrodzenia za grzechy przeciw życiu i milosci oraz za ‘’grzech niepopełniony’’
- Środa – tajemnice chwalebne różanca świętego wpisane w życie naszej rodziny. Dzień pojednania w rodzinie.
- Czwartek – dzień rodziców w rodzinie. Modlitwę i spotkanie w miarę możliwosci przygotowują i prowadzą dzieci. Późnym wieczorem wskazana małżeńska modlitwa uwielbienia i dziękczynienia: za dar odkupienia, powołania, życia i miłości......
- Piątek – pożegnanie z IKONA- Świeta Rodzina, która na zawsze pozostaje z nami i posród nas.
-
4. PROPOZYCJA MEDYTACJI NAD IKONĄ , ROZWAŻANIE I MODLITWA
Przez chwile w milczeniu wpatrujemy sie w Ikonę Świętej Rodziny.
Emanuje z niej wielka tkliwość i delikatność. Spójrzmy na gest ręki Józefa: opiera ją na ramieniu Maryi. Maryja skłania swą głowę ku twarzy Józefa. Ogromna zażyłość, wzajemne zaufanie, wzajemna miłość…….
Z ich twarzy można wyczytać wzajemny szacunek dla siebie , szacunek dla misji, którą Bóg im zlecił……
Chwila medytacyjnej ciszy
Każdemu z nas Bóg powierza specjalną misje, każdego powołuje do określonego zadania.
Dluzsza chwila medytacyjnej ciszy
Moze niepokoi nas cień smutku odbijający się na twarzy Józefa i Maryi, ale przypatrzmy się dokładniej. Ikona wyraża raczej pewne misterium czyli tajemnicę: misterium tej Pary Małżeńskiej.
Chwila medytacyjnej ciszy
Każde małżeństwo jest misterium. Każdy z małżonków stanowi pewną tajemnicę dla drugiego. Niebezpiecznie byłoby sądzić, że zna się dokładnie swojego współmałżonka, że już nic nowego w nim się nie odkryje.
Panie ucz nas codzienie poznawać siebie nawzajem coraz lepiej, coraz głebiej.
Dluzsza chwila medytacyjnej ciszy
Niewiele wiemy o szczegółach z życia Maryi i Józefa; tylko kilka zdań o ich zaręczynach…o narodzinach Jezusa…ucieczce do Egiptu…znalezieniu w świątyni. Potem długa cisza o życiu ukrytym w Nazarecie.
Dluzsza chwila medytacyjnej ciszy
Maryja i Józef nie patrzą na siebie, patrzą przed siebie, w dal. Dają natomiast odpowiedź na pytanie: dlaczego Bóg ich złączył?
Oni to pokazują nam i przekazują swoje Dziecko. Przekazują je razem, ofiarują je wspólnie. To dziecko jest prawdziwym dzieckiem i jednocześnie jest Bogiem. Te dwie rzeczywistości są tu wyraznie ukazane.
Jezus opiera się na rodzicach, potrzebuje ich, ale jednocześnie rozpoczyna już wypełnianie swojej misji: wyciąga ręke ku swiatu.
Chwila medytacyjnej ciszy
Nasze dzieci też nas potrzebują: potrzebują kochającej się i zjednoczonej rodziny, w której zawsze mogłyby znaleźć oparcie.
Takie jest ich pragnienie choć czasami tego nie rozumieją i nie okazują.
Każde z nich ma też swoją misje do spełnienia. I nie powinnismy im w tym przeszkadzać. Czesto nie rozumiemy naszych dzieci, nie wiemy ku czemu zmierzają. Mimo tego nie zatrzymujmy ich.
Modlitwa wspolna:
Maryjo, Matko najlepsza, naucz nas cierpliwosci
- Naucz nas przyjmować dzieci i ofiarować je, nawet gdy tego nie rozumiemy…
- Naucz nas pomagać naszym dzieciom, aby stawały się sobą według planów Boga, a nie naszych zmysłów…
- Naucz nas odkrywać i dostosować się do tego, czego Pan od nich oczekuje
Spiew: “Matko ktora nas znasz”
Chwila medytacyjnej ciszy
Spójrzmy teraz na trzy dłonie: Jezusa, Maryi i Józefa. Jedna wyciąga się ku drugiej: przyciąga je miłość. Dłonie zbliżają się do siebie, ale się nie dotykają, nie łaczą…
Chwila medytacyjnej ciszy
Codziennie zbliżamy się ku miłości, ale nigdy jej w pełni nie osiągniemy.
Miłość ludzka nie może mieć i nie ma kresu. Ona stale jest w rozwoju, dojrzewa. Miłość rozwija się, dąży do pełni, wzrasta. Nawet wśród małżonków najbardziej ze sobą zjednoczonych ( o których można powiedzieć “ tu króluje miłość”) wraz z upływem czasu miłość dojrzewa, pogłębia się, dąży do pełni.
Doświadczamy też w swoim życiu kruchości i słabości naszej miłości. Jest ona jak gest nieśmiało zblizajacych się do siebie dłoni.
Czasem wydawać się może, że miłość umarła w nas. Takie chwile przeżywają także małżonkowie kochający się: chwile, w których i oni z przerażeniem stwierdzają, że ich miłość zaczyna gasnąć.
Miłość rzeczywiście może przygasnąć, ale także ma moc na nowo się rozpalić, jak ogisko. Może stać się wtedy jeszcze piękniejsza i głębsza niż było wcześniej.
Spiew: ‘’Gdzie miłość wzajemna i dobroć”
Dluzsza chwila medytacyjnej ciszy
Popatrzmy jeszcze na ikonę, na trzecią dłoń, na dłoń małego Jezusa. On jest tu obecny, tak jak obecny jest w każdej chrześcijanskiej miłości: jest w jej centrum, włącza się w tę miłość. Ta dłoń ochrania i błogosławi. Jakby mówiła nam: nie lękajcie się, jestem z wami, cokolwiek by się wydarzyło.
Spiew: “Nie boj się, nie lekaj się”
Dłoń Jezusa spoczywa na złożonych dłoniach małżonków, rodziców: Chroni je , ale równocześnie potrzebuje ich ciepła.
Dluzsza chwila medytacyjnej ciszy
Parze małżeńskiej zaleca Chrystus misje stawania się znakiem Jego miłości, znakiem miłości Chrystusa i Kościoła.
Kochające się małżeństwo jest “Ikona”, obrazem miłości Boga. Żadna ikona, żaden obraz nie potrafi objawić nam Boga, takiego jakim On jest.
Słowo Boże uczy nas: “Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży stworzył mężczyznę i niewiastę” (Rdz1,27)
Dążąc do coraz głebszej, intensywniejszej wzajemnej miłości, małżonkowie wypełniają zleconą im misje. Zostali złączeni i pobłogosławieni, aby życ miłoscią.
Nie bójmy się kochac więcej, nie bójmy sie stwierdzenia: Kochamy się jeszcze za mało”, nasza miłość ma wtedy szanse wzrostu.
Spiew “Ubi caritas et amor”
Dluzsza chwila medytacyjnej ciszy
Widzimy że Jezus ma na sobie szelki. Nosili je w tamtych czasach jedynie słudzy.
On istniejąc w postaci Bożej,
Nie skorzystał ze sposobności,
Aby być na równi z Bogiem,
Lecz ogołocił samego siebie,
Przyjąwszy postać slugi,
Stawszy się podobnym do ludzi. (Flp 2,6-7)
Postawę służebną powinien przyjąć każdy ze współmałżonków. Oni to mają służyc sobie nawzajem, a razem mają służyć swym dzieciom, które Pan im powierzył.
Dluzsza chwila medytacyjnej ciszy
Ikona emanuje głeboką pokorą. Maryja i Józef pozostają w cieniu Jezusa, ich dziecka. On jest przed nimi, jest pierwszy, a jednak żadne z nich nie uważa siebie za kogoś ważniejszego. Odnosimy wrażenie, że każda z osób z ogromnym szacunkiem darzy drugą osobę. Józef jest wyższy wzrostem, ale to nie znaczy że jest ważniejszy. Ma na sobie ubranie koloru ziemi. Takie nosili wówczas słudzy. Płaszcz Maryi ma kolor królewskiej purpury. A to dlatego, ze Bóg powierzył Jej ważną misje, jedyną w swoim rodzaju. Wydawać by sie mogło, że to Ona jest ważniejsza od Józefa…Nie …Ona – bardzo pokorna – jest po prostu przy nim.
Chwila medytacyjnej ciszy
Każdy ze współmałżonków powinien traktować drugiego jako godniejszego od siebie. Pokora czyni możliwym przebaczenia i przeproszenia. A to jest miłość! Przebaczajac czynimy to w taki sposób, by osoba, której przebaczamy nie czuła się poniżona lecz podniesiona na duchu, a my byśmy umocnili się w miłości.
Ojcze nasz, przebacz nam nasze winy, tak jak i my przebaczamy,tym którzy zawinili przeciwko nam.
Spiew: “Ojcze nasz”
Dluzsza chwila medytacyjnej ciszy
Na płaszczu Maryi widać trzy gwiazdy. Są one symbolem obecności w Niej pełni Bożej Łaski i niepokalanego poczęcia. Maryja była dziewicą przed w czasie i po urodzeniu Jezusa.
Chwila medytacyjnej ciszy
Każde małżeństwo winno zachowywać i chronić swą czystość małżeńską. Współmałżonek nie jest rzeczą, przedmiotem, które można wziąć lub odrzucić w zależności od namiętności i działania popędu. Mój współmałżonek – podobnie jak i ja – jest stworzony na obraz Boga. I to Bóg powierzył mi go jako najdroższy dar, który mam otaczać miłością, czcią i szacunkiem.
Współżycie małżenskie jest szczególną formą duchowego i fizycznego zjednoczenia nieustannie pogłębiającej się jedności życia i miłości chrzescijańskich małżonków.
Spiew: ‘’Matko Najczystsza”
Spójrzmy na linię otaczającą trzy postacie. Przybiera ona kształt jaja, które jest znakiem płodności.
Chwila medytacyjnej ciszy
Wspólnota małżeńska jest najmniejszą wspólnotą Koscioła. Najmniejszą ze wszystkich, ale i najważniejszą. Jest sakramentalną wspólnotą zycia i miłości. W niej rodzi się i z niej pochodzi każde ludzkie życie. W niej Bóóg kontynuuje swoje dzieło stwórcze, przy udziale malżonków Bóg Stwarza nowe życie na swój obraz i podobieństwo.
Chwila medytacyjnej ciszy
W symbolice ikon jajo przywołuje także pamięć zmartwychwstania, które jest znakiem początku nowego życia.
Chwila medytacyjnej ciszy
Im bardziej małżonkowie jednoczą się w modlitwie, stałym dialogu, im bardziej trwają sercem przy sercu, tym bardziej ich życie staje się tryskającym źródłem miłości promieniującym na całe otoczenie.
Dluzsza Chwila medytacyjnej ciszy
To co teraz rozważaliśmy wnieśmy do naszego małżeństwa i do naszej rodziny.
Panie, przyjdź nam z pomocą
Święta Rodzino z Nazaretu
Czuwaj nad naszą Rodziną
Spiew: ‘’Matko Boża z Betlejemu”
Magnifikat
